Πολιτική, όπως ελληνικό ανέκδοτο
11/05/2012
Πάμπολλα ανέκδοτα είναι τόσα αστεία,
επειδή περιγράφουν την ίδια τη ζωή, αυτό που συμβαίνει γύρω σου, αυτό
που ζεις καθημερινά, δίπλα σου, μέσα σου. Κάποιες άλλες φορές, τα
ανέκδοτα είναι σοφά. Ίσως επειδή καταγράφουν την επικαιρότητα και τη
σατιρίζουν, μέσα σε λίγες μόνο γραμμές. Ένα καλό ανέκδοτο μπορεί να
είναι η οικογένεια από το επάνω διαμέρισμα, κάποιος συνάδελφός σου και,
φυσικά, ο εαυτός σου, με ολόκληρα, λαχταριστά κομμάτια αυτοσαρκασμού.
του Σπύρου Σεραφείμ Κι όσο τα ανέκδοτα με τους «Πόντιους» θα θεωρούνται ξεπερασμένα, επειδή - ίσως - θυμίζουν άλλες, (ξε)περασμένες εποχές, τα πάντοτε κλασικά ανέκδοτα είναι εκείνα που φωτογραφίζουν ή σκιαγραφούν ή φωτίζουν ξεκάθαρα, την πολιτική ζωή του τόπου μας. Σε αρκετά πολιτικά ανέκδοτα, οι παραλληλισμοί με την πραγματικότητα και με πραγματικά πρόσωπα είναι αναπόφευκτοι, δεν γίνεται αλλιώς. Κάποιες άλλες φορές, όμως, αν αλλάξεις τα ονόματα σε αυτούς που πρωταγωνιστούν σε ένα ανέκδοτο, αυτό μπορεί και να λέγεται εσαεί, όσα χρόνια κι αν περάσουν, να μείνει κλασικό, επειδή κάποια πράγματα - στην Ελλάδα - δεν αλλάζουν, όσες εποχές κι αν περάσουν. Και επειδή κάποια ανέκδοτα, είπαμε, είναι μέσα απ’ τη ζωή μας σ’ αυτή τη χώρα. Κι επειδή ίσως, τελικά, η ζωή να αντιγράφει τα ανέκδοτα. Ή, το ανάποδο. Μη σας μπερδέψω, κιόλας... Διαβάστε, λοιπόν ένα, που μόλις (ανα)γεννήθηκε, ένα που μόλις (ανα)κυκλοφόρησε.
Ήταν τρεις φίλοι: Ένας Νεοδημοκράτης, ένας Αριστερός και ένας ορκισμένος ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ. Συναντιούνται, είναι όλοι άυπνοι και ταραγμένοι αφού - ω, της κακής συμπτώσεως - είδαν και οι τρεις εφιάλτη το προηγούμενο βράδυ στον ύπνο τους. Κι αρχίζουν να τον περιγράφουν.
Λέει ο Νεοδημοκράτης: «Είδα, λέει, ότι κοιμήθηκα και, όταν ξύπνησα, είχα δραχμές στην τσέπη μου, ήμασταν εκτός Ευρώπης».
Μετά, σειρά παίρνει ο Πασόκος: «Τι μας λες, ρε εσύ; Εγώ είδα πως κοιμήθηκα, λέει, με αρχηγό τον Βενιζέλο και ξύπνησα με αρχηγό ξανά τον Παπανδρέου».
Και ο Αριστερός: «Εγώ, δεν μπορώ να συνέλθω από τον εφιάλτη. Κοιμηθήκατε, λέει, όλοι - κι όταν λέμε όλοι, εννοούμε όλοι - τόσο, μα τόσο βαθιά, που ξύπνησα και ήμουν πρωθυπουργός και δεν ήξερα τι να κάνω, πώς να το διαχειριστώ. Ρε μάγκες, πετάχτηκα κάθιδρος, με κομμένη ανάσα»...
για να είμαι ειλικρινής δεν περίμενα και με μεγάλη ανυπομονησία αυτές τις εκλογές..πρώτη φορά που δεν ήξερα με ποιον είμαι..που δεν ήξερα ποιος έχει δίκιο..πριν από κάθε μεγάλη εκλογική αναμέτρηση πάντα κάνουμε συζητήσεις..βάζουμε στο τραπέζι τις απόψεις μας και γίνεται διάλογος,λογομαχία,σύγκρουση...σε κάθε περίπτωση όμως αυτό είναι κάτι το φυσιολογικό,ίσως και αναπόφευκτο..σ' αυτές τις εκλογές έκανα κάτι που δεν το πίστευα ούτε κι εγώ..μόνο άκουγα..τους άλλους..άκουγα μήπως και καταφέρω να παρακολουθήσω τη σκέψη τους...μήπως και με πείσουν ότι είναι σωστοί..γιατί χωρίς αμφιβολία ΔΕΝ ήξερα...λίγες μέρες πριν την πολυαναμενόμενη στιγμή βρήκα επιτέλους κι εγώ ύστερα από εξαντλητική αναζήτηση το δρόμο μου...άσκησα το εκλογικό μου δικαίωμα(όπως άλλωστε οφείλει κάθε πολίτης που σέβεται τον εαυτό του και τον τόπο του)και βγήκα έξω με την ελπίδα ότι κάτι θα αλλάξει σ' αυτές τις εκλογές...το απόγευμα της ίδιας μέρας κάθισα μπροστά απ' την τηλεόραση και περίμενα μετά περισσής ανυπομονησίας τα πρώτα αποτελέσματα..όλα έδειχναν ότι όντως πολλά άλλαξαν..τα τελικά αποτελέσματα το επιβεβαίωσαν..ναι,ο δικομματισμός έπεσε ή όπως συνηθίζουν να λένε πολλοί "χτυπήθηκε"...πρώτο κόμμα η νέα δημοκρατία με ποσοστό πολύ χαμηλό σε σύγκριση με αυτά που περίμενε(θαρρώ πως έπεσε από τα σύννεφα..),δεύτερος ο συριζα...ΝΑ η αλλαγή...σχεδόν το 17% του εκλογικού σώματος πίστεψε στον Αλέξη Τσίπρα και του το έδειξε έμπρακτα...από το 2009 μέχρι το 2012 κατάφερε να εκτοξεύσει κυριολεκτικά το ποσοστό του κόμματός του..τώρα πώς?η απάντηση έγκειται κυρίως στην πρότασή του για ένωση της αριστεράς..πολλοί αριστεροί είδαν σ' αυτόν το μεγάλο όραμα..μια κυβέρνηση αριστερή στο τιμόνι της χώρας...μια κυβέρνηση που θα σέβεται τον πολίτη,που δεν θα τον βασανίζει με μνημόνια και νομισματικά ταμεία...όλα αυτά δεκτά...μήπως όμως ουτοπικά?αναρωτιέμαι..όλοι όσοι ψήφισαν το κόμμα αυτό πίστεψαν αλήθεια στις προεκλογικές του θέσεις?ή απλά ήταν μια ψήφος διαμαρτυρίας και οργής προς τα δυο μεγάλα κόμματα?και μου λένε όταν το συζητώ..μα καλά δεν χαίρεσαι που ο κόσμος ξύπνησε και αντέδρασε?ναι,δεν λέω..αγανάκτηση υπάρχει..μια κυβέρνηση ανύπαρκτη η προηγούμενη.με βιαστικούς και απολύτως εσφαλμένους χειρισμούς...αλλά μπορεί να μου εγγυηθεί το μέλλον ένα κόμμα που ζητά από τους πολιτικούς αρχηγούς του "μνημονίου" να πάρουν πίσω τις αποφάσεις που έχουν παρει με την ευρώπη?κάτι σαν "μετάνοια"??για ακύρωση των δανειακών συμβάσεων και εύρεση χρημάτων μέσω των τραπεζικών καταθέσεων?μήπως και έξοδο από το ευρώ??όλες αυτές τις μέρες ο αρχηγός του κόμματος έδωσε την εντύπωση ότι δεν θέλει να κυβερνήσει και απλά για να μην το δηλώσει έτσι ευθαρσώς λέει ότι θα κυβερνήσει αλλά με τους δικούς του όρους..έτσι λοιπόν μάλλον χάνει..σίγουρα δεν κερδίζει τον απογοητευμένο πρώην ψηφοφόρο του πασοκ που τον ψήφισε...(και μιλάμε για ποσοστό περίπου 19% των φηφοφόρων του πασοκ το 2009,το 9% πήγε στη δημαρ)..μακάρι να μην βγω αληθινή και να ικανοποιήσει με τις κινήσεις του τους ψηφοφόρους του....
ΑπάντησηΔιαγραφήκαι πάω στο πασοκ..λογική απολύτως η κατακόρυφη πτώση του κόμματος...η πλήρως αποτυχημένη πολιτική του αυτά τα τρία χρόνια είναι δεδομένη..η αλαζονία του αρχηγού επίσης δεδομένη..του χρειαζόταν ένα γερό χτύπημα για να αρχίσει να αναδιοργανώνεται,να ξαναβρεί το δρόμο που εδώ και καιρό έχει χάσει...και φαίνεται ότι όντως κάτι αρχίζει να γίνεται...πολλά στελέχη του λεγόμενου "βαθέος" πασοκ απομακρύνθηκαν,έφυγαν.. δεν τους χρειάζεται....νέο αίμα, ικανά πρόσωπα,έξω από τη διαφθορά...αυτά είναι αναγκαία...περνώ στο κκε..εδώ δεν έχω να πω πολλά....θα το πω κομψά..εκτός τόπου και χρόνου...ένα κόμμα προσκολλημμένο σε απόψεις που δεν έχουν αλλάξει από τότε που ιδρύθηκε.πρέπει κάποιος να τους πει ότι η κοινωνία αλλάζει..και μαζί της αλλάζουν και οι θεσμοί..και τα κόμματα..και οι θέσεις...αλλιώς μένουν στα ίδιες παρωχημένες πλεόν αντιλήψεις...κουράζουν...το κκε πριν ακόμη καλά καλά ο τσίπρας προτείνει μια ενωμένη αριστερά είχε βγει στα κανάλια δηλώνοντας το "όχι" του μεταξά και συμπληρώνοντας ότι τίποτα κοινό δεν έχουν με τους άλλους...οι οπαδοί του κόμματος και κυρίως η ίδια του η ηγεσία οφείλει να αναρωτηθεί..μέσα σε μια εποχή αγανάκτησης του κόσμου,κρίσης σε όλους τους τομείς,εξαθλίωσης δεν ανέβασε καθόλου το ποσοστό του...ούτε στο ελάχιστο..έχει μόνο αυτό το 8% που ακόμη ελπίζει...γιατί?μήπως είναι καιρός να προβληματιστεί?εκείνο που με στενοχώρησε βαθύτατα είναι φυσικά το πολύ καλό ποσοστό του καμμένου και η είσοδος της χρυσής αυγής στη βουλή....στην πρώτη περίπτωση μιλάμε για έναν άνθρωπο θα τολμούσα να πω άσχετο που το μόνο που κάνει είναι να φωνάζει συνθήματα εθνικιστικά,κορώνες πατριδοκαπηλείας και σκανδαλολογίας όπως είπε και ένας δημοσιογράφος στο Protagon.gr..και από την άλλη πλευρά μία οργάνωση ναζιστική,φασιστική,χιτλερική με όλο τον υπόκοσμο για επιτελείο "κέρδισε" το 7% των ελλήνων..άνθρωποι αμόρφωτοι,βίαιοι,αδίστακτοι...γιατί?πίστεψαν ότι ψηφίζοντάς τους θα λυθεί το μεταναστευτικό?ότι οι ξένοι θα φοβηθούν και θα φύγουν?υπάρχει πρόβλημα,δε λέω...αλλά αυτό αποτελεί λύση?δε νομίζω.είμαι όμως βέβαιη για ένα πράγμα.σ' αυτές τις εκλογές ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού ΔΕΝ ήξερε τι ψήφιζε..από αγανάκτηση και αντίδραση ψήφιζε απερίσκεπτα..ειδικά όμως τώρα η ψήφος έπρεπε να περάσει από δύο διαδικασίες...η μία είναι εκείνη του συναισθήματος και η άλλη της λογικής...και αυτή θα έπρεπε να καθορίζει την τελική επιλογή...όπως και να έχουν τα πράγματα ευελπιστώ να βρεθεί γρήγορα μια λύση...μια κυβέρνηση είτε εθνικής ενότητας είτε αυτοδύναμη.. που θα εγγυηθεί το μέλλον όλων μας..η καλύτερη δυνατή για μια χώρα πονεμένη και απελπισμένη..αλλά ταυτόχρονα για μια χώρα που κρύβει μέσα της δύναμη ανεξάντλητη...που της αξίζει ένα καλύτερο και ελπιδοφόρο αύριο....
ΑπάντησηΔιαγραφή