Είναι παιδιά πολλών ανθρώπων τα λόγια μας.....
Σπέρνουνται γεννιούνται σαν τα βρέφη.....
ριζώνουν θρέφουνταιμε το αίμα.....
Όπως τα πεύκα...
κρατούνε τη μορφή του αγέρα.....
ενώ ο αγέρας έφυγε,δεν είναι εκεί.....
το ίδιο και τα λόγια......
φυλάγουν τη μορφή του ανθρώπου.....
κι ο άνθρωπος έφυγε,δεν είναι εκεί.....



Μιλημένα τα σώματα και οι βάρκες που έκρουσαν γλυκά.....
Οι κιθάρες που αναβόσβησαν κάτω από τα νερά.....
Τα "πίστεψέ με" και τα "μη"......
Μια στον αέρα,μια στη μουσική.....